Σάββατο, 4 Μαρτίου 2017

Να απαγορεύσεις να ''σε αγαπούν'' οι άνθρωποι αυτοί.

Ντροπή.

Μικρή λέξη, μεγάλη η σημασία της.
Πόσο άσχημο συναίσθημα δημιουργεί αυτή η μικρή λέξη και πόσο μισός γίνεσαι.

Από μικρή ένιωθα τόσο περήφανη για τον εαυτό μου, όχι γιατί έχω καταφέρει πολλά για τον κόσμο, αλλά γιατί κατάφερα να έχω το κεφάλι μου καθαρό και τα μάτια μου να αντικρίζουν καθαρά τα μάτια του διπλανού μου.
Όταν το βλέμμα σου είναι σκοτεινό και τα μάτια σου κοιτάζουν τα πόδια σου, κάτι δεν έχεις κάνει καλά.
Και πάλι όμως αν καταφέρεις να ''σβήσεις'' το μαύρο σύννεφο πάνω από το κεφάλι σου είσαι περήφανος.
Όταν όμως για την ντροπή σου ευθύνεται κάποιος άλλος;
Κάποιος που ''σε αγαπάει''. (Και τα εισαγωγικά θα μπουν σε αυτή τη φράση διότι αν σε αγαπούσαν θα ήθελαν να πετάξεις στον ουρανό και όχι να προσγειωθείς με το κεφάλι στο χώμα. )
Τότε τι κάνεις; Πώς το διαχειρίζεσαι αυτό; Είναι απλό;
Θα σου πω εγώ.

Όχι δεν είναι απλό, διαχειρίσιμο δύσκολα γίνεται και το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι ένα.
Να απαγορεύσεις  να ''σε αγαπούν'' οι άνθρωποι αυτοί.
Πονάει η αλήθεια ε;

Πιο πολύ πονάει η στιγμή που θα νιώσεις ντροπή και θα νιώθεις αν δεν προσπαθήσεις  να σωθείς.

Οι άνθρωποι λοιπόν, που κοιτάζουν την παρτάρα τους και πως να περάσουν εκείνοι καλά δίχως να τους νοιάζει για εσένα και σπρώχνοντας σε στο κενό για να πάρουν αέρα, είναι οι ίδιοι άνθρωποι που αύριο αντί να σε σηκώσουν.. Θα σε ρίξουν.
Τόσο χαμηλά, ωστέ να είσαι έτοιμος να τους πιάσεις.
Αλλά όχι.....

Για να μην σκεφτείς και εσύ για λίγο τη πάρτη σου;

Σχετική εικόνα



Σάββατο, 11 Φεβρουαρίου 2017

Να είσαι ευτυχισμένος



Ξέρεις φίλε μου, πρέπει να είσαι ευτυχισμένος, σου αξίζει μια ευτυχισμένη ζωή όσα κι αν διαρκέσει!
Να το κάνεις για 'σένα, για τους ανθρώπους που περιμένουν ένα χαμόγελο σου και τους ανθρώπους που προσπαθούν να σου δώσουν αυτό το βήμα.
Ευτυχία, είναι να χαμογελούν τα μάτια σου και όχι μόνο τα καλοστημένα χείλη σου.
Όταν καταφέρουν τα μάτια σου να ''στάζουν'' ευτυχία, τότε ναι είσαι έτοιμος να δώσεις δύναμη σε όλο το κόσμο.

Κι αν δεν ξέρεις τι είναι ευτυχία, άνοιξε λεξικό θα βρεις εκεί τη λέξη.. Μα τη σημασία αυτής θα τη δημιουργήσεις.

Δημιούργησε την ευτυχία σου, τελειοποίησε το χαμόγελο σου και κάνε το βήμα της ζωής σου που θα αλλάξει τον γκρίζο αυτό κόσμο με τα ψεύτικα χαμόγελα και τα λυπημένα μάτια.

Χαμογέλα σε αγνώστους, δείξε τους πως αφού μπορείς και εσύ μπορεί ο καθένας.


Δώσε ζωή μέσα από τη ζωή σου.


Το 'χεις;




Παρασκευή, 14 Οκτωβρίου 2016

Και να γελάει η ψυχή μου.



Και κοιτάζω τα μάτια σου.
'Αχ αυτά τα μάτια. 
Μπορούν να με κάνουν να τρέμω, να χάνω τα λόγια μου..
Ποιες πεταλούδες και αηδίες, ολόκληρο λιβάδι με πεταλούδες στο στομάχι μου. 
Το κεφάλι μου γεμάτο, γεμάτο από 'σένα.
Και να μην χορταίνω να σε κοιτάζω και να μου χαμογελάς..
Και να γελάει η ψυχή μου.
Μπορείς να νιώσεις, όχι τα χείλη μου... Η ΨΥΧΗ ΜΟΥ.

Όλη μέρα να με κοιτάς και να μου δίνεις λίγη ζωή ακόμα.
Μόνο από τα μάτια σου, να αναπνέω. 
Και να ζω.

Μέσα από εσένα, να ζω.

Μην σταματήσεις να μου γελάς, μην σταματήσεις να με κοιτάς. 
Μπορώ να νιώθω, μπορώ να ελπίζω, μπορώ να ζω!


Τετάρτη, 14 Σεπτεμβρίου 2016

Για την φίλη-αδελφή μου, ένα ευχαριστώ.

Από μικρή ήξερα ότι δεν υπάρχουν φίλες, ή αν υπάρχουν δεν είναι όπως στα παραμύθια.
Κι όμως, ήρθες εσύ μια μέρα του καλοκαιριού.
'Ήταν από τις χειρότερες φάσεις τις ζωής σου και επέλεξες εμένα για να τις μοιραστείς.
ΕΜΈΝΑ, που μέχρι εκείνη την ημέρα ήμουν μια άγνωστη για εσένα.
Εκείνη την ημέρα που οι ''φίλες'' σου, σε πρόδωσαν και βρήκες εμένα να στηριχτείς.
Και ενώ όλοι έφυγαν , εγώ έμεινα.
Έμεινα γιατί ήσουν εσύ, γιατί ήξερα πως εσύ είσαι η εξαίρεση.
Γιατί στα μάτια σου δεν είδα μια απλή φίλη, αλλά μια αδερφή ακόμα.
Και τα χρόνια περνάνε, περνάνε μαζί σου.
Και είμαι ευτυχισμένη που εκείνο το καλοκαίρι ήρθες στο δρόμο μου.
Θέλω να σου πω, μέσα από εδώ το μεγαλύτερο μου ευχαριστώ.
Το πόσο ευτυχισμένη είμαι που απέκτησα μια ακόμα αδελφή.
Και ειδικά εσένα.

Σε ευχαριστώ για όλα.
Σ'αγαπώ πολύ.
Θα είμαι πάντα εδώ για εσένα.
Αδελφές για μια ζωή.

Παρασκευή, 19 Αυγούστου 2016

Ζήσε φίλε μου. Γιατί άλλοι παλεύουν ακόμα και για αυτό.

Πρέπει κάποια στιγμή εμείς οι άνθρωποι να μάθουμε να εκτιμάμε τη ζωή, τα όμορφα αλλά και τα δυσάρεστα της.
Γιατί απλά αυτή είναι η ζωή μας.
Εμείς πρέπει να ορίσουμε το πως θα ζούμε, το πως θα χειριστούμε τα χρόνια μας σε αυτό το κόσμο.
Και εσύ τι κάνεις για σενα? Περιμένεις να συμβεί, τι? Τι θες για να είσαι ευτυχισμένος?
Ψάξε μέσα σου, κοίτα γύρω σου, άκου περισσότερο αυτούς που θέλουν το καλό σου και αγνόησε αυτούς που σε ''χαλάνε''.

Άλλοι φίλε μου, κοντεύουν να πνιγούν για να μάθουν να κολυμπάνε, κι άλλοι μαθαίνουν κολύμπι  πριν βουλιάξουν.
Το θέμα είναι ένα.
Εσύ σε ποια κατηγορία θες να βάλεις τον εαυτό σου;

Αν ρωτάς εμένα θα σου πω ότι οι γονείς μου, μου έμαθαν να κολυμπάω όταν έμαθα να περπατάω για να μην φτάσω να ζητήσω το χέρι από κάποιον που ίσως με τραβήξει στο πάτο αντί να με βγάλει στη στεριά.

Τώρα βάλε εσένα στη θέση μου.
Ποια κατηγορία θα επέλεγες?
Ποτέ δεν είναι αργά.

 Ζήσε φίλε μου. Γιατί άλλοι παλεύουν ακόμα και για αυτό.




Κυριακή, 15 Μαΐου 2016

Φοβήθηκες να κάνεις ένα βήμα, μα εγώ έκανα τόσα.

Κι αν το πολύ που σου έδωσα σου φάνηκε υπερβολή, πες της να σου δώσει λιγότερο.
Βλέπεις μάτια μου, εγώ γεννήθηκα για να δίνω.
Για να δίνω πιο πολύ από όσο θα πάρω πίσω, πιο πολύ από όσο αντέχω, πιο πολύ από όσο αντέχεις.
Θέλησα να σου δώσω το εγώ μου, τον εαυτό μου... Εμένα.
Να με ''πουλήσω'' αν θες, σε εσένα για να κερδίσω εσένα.
Να κερδίσω χρόνο, αγάπη, αγκαλιές, καλοκαιρινά βράδια.. μαζί σου.
Να κερδίσω όλα αυτά που εσύ είχες ήδη κατακτήσει με το πρώτο σου βλέμμα.
Αυτά που κέρδισες χωρίς να πεις ούτε κουβέντα.
Και στη τελική, δεν χρειάζονται οι κουβέντες όταν μάτια μιλούν.
Εκείνα τα μάτια που αγάπησα, εκείνα τα μάτια που πίστεψα.
Τα δικά σου υπέροχα μάτια.
Για 'σένα φύλαξα τον καλύτερο μου εαυτό και εσύ απλά φοβήθηκες.
Φοβήθηκες να τολμήσεις, να προσπαθήσεις.
Εγώ πιστεύω ότι φοβήθηκες να διαχειριστείς μια τόσο δυνατή αγάπη.
Την δική μου, αληθινή και δυνατή αγάπη.
Φοβήθηκες να κάνεις ένα βήμα, μα εγώ έκανα τόσα για να έρθω κοντά σου.
Αυτή η διαφορά μας.
Τώρα δώσε σε εκείνη τα βασικά και μην φοβάσαι, εκείνη δεν θα σε αγαπήσει τόσο για να μη ξέρεις πως να το διαχειριστείς.

Κι αν εκείνη μάτια μου, δεν σου δώσει ότι θα σου έδινα εγώ.
Τα έχω φυλάξει όλα και σε περιμένω...




Δευτέρα, 2 Μαΐου 2016

Κι αν είναι όνειρο, είναι το καλύτερο.

Και εκεί που κάθεσαι μόνος σου και σκέφτεσαι. Τον σκέφτεσαι..
Έρχεται και σε αγκαλιάζει, έτσι στα ξαφνικά...
Ποία θα ήταν η αντίδραση σου;
Πιο συναίσθημα θα ενεργοποιούσες; 
'Αν με ρωτάς εμένα, θα τον κοίταζα. Θα τον κοίταζα μέχρι να καταφέρω να ισορροπήσω πάλι το σώμα μου, στη γη.
Είναι η στιγμή που πάντα ήθελες να έρθει αλλά δεν περίμενες πως θα  ζούσες..
Εκείνη η αγκαλιά που ονειρευόσουν, εκείνα τα χέρια που θα σε τύλιγαν και εκείνα τα μάτια που θα σε κοίταζαν όπως ακριβώς τα σκεφτόσουν τα βράδια πριν κοιμηθείς.
Και τώρα, το ζεις.
Μπορείς όμως να το διαχειριστείς;
Το αντέχεις;
Μα πως να μην αντέχεις να ζεις μέσα στην αγκαλιά που σου δίνει δύναμη..
Μα πως άντεξα τόσο καιρό, δίχως τη δική του αγκαλιά; ''σκέφτεσαι''.
Κι αν είναι όνειρο;

....Είναι το καλύτερο...